Setul de vase ceramice a fost descoperit întâmplător în luna octombrie 2025 în partea de sud-vest a satului Bălceana, r. Hâncești, la circa 1,2 km de la r. Lăpușniţa. Materialele arheologice au fost recuperate de către Agenţia Naţională Arheologică.
Inventarul ceramic cuprinde un vas de provizii (pifos) de dimensiuni mari cu un volum de 20 litri (h=39,2 cm, d=35,0 cm) decorat cu un brâu reliefat sub buză, un castron de dimensiuni medii cu un volum de 2,5 litri (h=16,9 cm, d=23,2 cm), o cană de dimensiuni medii cu un volum de 0,6 litri (h=12 cm, d=13,4 cm) și un fund de la un vas-borcan.
Vasele ceramice de factură grosieră sunt confecționate manual, prin tehnica suprapunerii și modelării unor suluri de lut, pregătite din pastă cu adaos de șamotă și nisip. Suprafața ceramicii este neregulată, acoperită cu un strat de angobă de culoare gălbuie-roșietică cu pete negre, miezul pereților fiind de culoare neagră.
Cele trei vase păstrate integral denotă forme bitronconice bine profilate cu diametrul maxim în partea de mijloc a corpului, cu buzele drepte sau oblice ușor rotunjite la capăt. Oalele de acest tip sunt caracteristice pentru aria culturală medievală timpurie din Nordul și Nord-Vestul Mării Negre datată în secolele V-VII. La est de râul Nistru, pe teritoriul Ucrainei, ceramică analogică se întâlnește în cadrul așezărilor de tip Penkovka, iar în spațiul carpato-nistrean aceasta este caracteristică pentru așezările de tipul Costișa-Botoșana-Hansca.
În spațiul pruto-nistrean ceramica grosieră cu corpul bitronconic, de regulă, este atestată prin fragmente și relativ rar prin vase întregi, descoperite la Hansca, Dănceni, Recea, Seliște, Păhărniceni etc., aceasta reprezentând o componentă indispensabilă a inventarului local din perioada secolelor V-VII. În acest context, descoperirea la Bălceana a unui set de vase grosiere bitronconice păstrate aproape intact reprezintă un caz relativ rar întâlnit, care are o importanță deosebită pe plan științific. Conform unor ipoteze, tradiția ceramicii grosiere cu corp bitronconic din secolele V-VII ar fi de origine nord-pontică. În același timp însă, nu poate fi exclus și faptul ca vasele ceramice bitronconice ar putea să reprezinte un produs al interferențelor etnoculturale de epocă rezultat concomitent pe întregul teritoriu de la Carpați până la Nipru și Donețul de Nord.
Scheme iconografice consacrate Adormirii Maicii Domnului din colecția Muzeului Național de Istorie a Moldovei
Tyragetia, serie nouă, vol. IX [XXIV], nr. 2, Istorie. Muzeologie Chișinău, 2015
Иконографические схемы Успения Богородицы в коллекции Национального музея истории Молдовы
Резюме
Тема Успения Богородицы отражена на пяти иконах из коллекции Национального музея истории Молдовы. Праздник Успения Божией Матери, приходящийся на 15 августа, отмечается с давних времен; по некоторым источникам он был официально установлен в 582 году. Каноническая композиция богородичных икон сформировалась после восстановления иконопочитания, когда были преодолены ереси и Церковь закрепила основные богословские положения. Первоначально сцены были лаконичными, с небольшим количеством персонажей, в последующий период иконографические композиции, посвященные этой теме, разовьются в сложные схемы с множеством персонажей и атрибутов. Иконы Успения Богородицы из коллекции музея относятся к XVIII началу XX веков, и по большей части на них представлены традиционные иконографические схемы, расположенные как горизонтально, так и вертикально. Сохраняя в своих композициях характерные черты ранних изображений Богородица на смертном одре в окружении апостолов, образ Спасителя с душой Своей Пречистой Матери на руках, окруженный ангелами, иконописцы в то же время вносили в них элементы более позднего происхождения или некоторые детали, менее свойственные этой иконографической модели. Две такие композиции напоминают знаменитую икону из Успенской церкви Киево-Печерской Лавры и воспроизводят схему так называемых икон-реликвариев, отсылающих нас к ранним иконам со специальными выемками для хранения богородичных реликвий, к Влахернской и Халкопратийской церквям Константинополя, где хранились эти предметы. В других композициях присутствует либо сцена с иудеем Авфонией и ангелом с обнаженным мечом, либо туфли Богородицы, либо горящая свеча. В коллекции имеется икона, напоминающая о Гефсиманской Плащанице Пресвятой Богородицы, популярной в России в XIX веке. В композиции еще одной музейной иконы отсутствует образ Спасителя с младенцем на руках отличительные элементы этого иконографического типа. Иконы Успения Богородицы из коллекции музея имеют средние размеры, лишь одна из них храмовая является большой. Музейные иконы Успения, вошедшие в недавно опубликованный каталог богородичных икон XVIIXX веков, не только демонстрируют оригинальные интерпретации образов и декора, но и предоставляют исследователям возможность ознакомиться с еще малоизученным фондом богородичных икон, который может дополнить существующие источники в этой области, а также данные о храмах, откуда происходят эти иконы, или о личностях, имеющих отношение к их истории.
Список иллюстраций: Рис. 1. Успение Богородицы. Плакетка из слоновой кости, конец X начало XI вв. Государственный Эрмитаж, Санкт-Петербург (https://www.nsad.ru/pic/3_1346080545.jpg). Рис. 2. Успение Богородицы. Плакетка из слоновой кости, конец X в. Музей Метрополитен, Нью-Йорк (https://www.nsad.ru/pic/1_1346080351.jpg). Рис. 3. Успение Богородицы (резьба по слоновой кости). Ростов Великий. Музей церковных древностей (https://mariamagdalina.ru/?p=8057). Рис. 4. Успение Богородицы. Рим, XIII в. Церковь Санта-Мария-Маджоре (https://www.pravoslavie.ru/sas/ image/100728/72899.b.jpg). Рис. 5. Успение Богородицы (резьба по кости). Константинополь, X в. Вустерский музей искусств (Массачусетс) (https://www.ikonostas.in.ua/wp-content/uploads/2013/12/00009.jpg) Рис. 6. Фреска «Успение Богородицы». Сербия, Сопочаны, XIII в. (https://www.pravmir.ru/wp-content/ uploads/2013/08/0108.jpg). Рис. 7. Успение Богородицы. Скальная церковь Гёреме, Турция, XI в. (https://www.taday.ru/data/2011/ 08/28/1233394130/01_Gioreme_Kappadokija_11v.jpg). Рис. 8. Успение Богородицы. Спасо-Преображенский собор Мирожского монастыря во Пскове, середина XII в. (https://interestingeventsclub.uol.ua/text/3730919/). Рис. 9. Фреска «Успение Богородицы». Церковь Святого Николая, Куртя-де-Арджеш, XIV в. (https://madalinfocsa.files.wordpress.com/2010/05/fresca.jpg). Рис. 10. Успение Богородицы. Монастырь Хурезь, Больничная церковь, XVII в. (https://ro.wikipedia.org/ wiki/Biserica_Bolni%C8%9Bei_M%C4%83n%C4%83stirii_Hurezi#/media/File:RO_VL_Romanii_de_Jos_ Hurezi_monastery_5.jpg). Рис. 11. Успение Богородицы. Россия, конец XVIII начало XIX в. (MNIM, FB-22918-42). Рис. 12. Икона «Успение Богородицы» из Киево-Печерской Лавры. Начало XIX в. (MNIM, FB-23384-109). Рис. 13. Икона «Успение Богородицы» из Киево-Печерской Лавры. 1885 г. Литография с оригинала XI в. (https://fakty.ua/138804-kogda-s-vysoty-cerkovnyh-svodov-opuskalas-ikona-uspeniya-prihozhanam-kazaloschto-yavlyaetsya-sama-bogorodica). Рис. 14. Успение Богородицы. Миниатюра из Евангелия императора Никифора II Фоки. XI в. (https://www. pravmir.ru/wp-content/uploads/2012/08/0081.jpg). Рис. 15. Икона «Успение Богородицы» из Киево-Печерской Лавры. XIX в. (MNIM, FB-23384-33). Рис. 16. Успение Богородицы Гефсиманская Плащаница. Россия, XIX в., церковь Святого Афанасия, с. Этулия (Вулканештский район) (MNIM, FB-22918-73). Рис. 17. Гефсиманская Плащаница Пресвятой Богородицы. Иерусалим, XIX в. (https://alchevskpravoslavniy. ru/wp-content/uploads/2012/10/16.jpg). Рис. 18. Успение Богородицы. Иерусалим, 1868 г. (https://ippo.ru/img/palom/pl_9.jpg). Рис. 19. Успение Богородицы. Бессарабия, XIX в., Свято-Успенская церковь с. Копчак (Комратский район) (MNIM, FB-22918-203). Рис. 20. Успение Богородицы. Медальон из слоновой кости. Греция, XV в. Музей Виктории и Альберта в Лондоне (https://mariamagdalina.ru/?p=8057).
Adelaida Chiroșca
Chipul Maicii Domnului de la Hârbovăț în colecția de icoane din patrimoniul Muzeului Național de Istorie a Moldovei
Tyragetia, serie nouă, vol. VII [XXII], nr. 2, Istorie. Muzeologie
Adelaida Chiroșca
Un tezaur monetar din sec. al XVII-lea descoperit la Ciocâlteni, raionul Orhei
Tyragetia, serie nouă, vol. II [XVII], nr. 2, Istorie. Muzeologie
Adelaida Chiroșca
Călugărul iconar Irineu Protcenco și celebra sa icoană Tânguirea Maicii Domnului
Tyragetia, serie nouă, vol. VI [XXI], nr. 2, Istorie. Muzeologie
Ana Boldureanu, Adelaida Chiroșca, Elena Revenco
Tezaurul monetar medieval din secolul al XVI-lea de la Parcani, raionul Soroca, Republica Moldova
Tyragetia, serie nouă, vol. V [XX], nr. 1, Arheologie. Istorie Antică
Adelaida Chiroșca
Medalioane cu chipul Maicii Domnului din colecția Muzeului Național de Arheologie și Istorie a Moldovei
Tyragetia, serie nouă, vol. I [XVI], nr. 2, Istorie. Muzeologie Chișinău, 2007
Setul de vase ceramice a fost descoperit întâmplător în luna octombrie 2025 în partea de sud-vest a satului Bălceana, r. Hâncești, la circa 1,2 km de la r. Lăpușniţa. Materialele arheologice au fost recuperate de către Agenţia Naţională Arheologică...
Muzeul Naţional de Istorie a Moldovei se numără printre cele mai importante instituţii muzeale din Republica Moldova, atât din punctul de vedere al patrimoniului său, cât şi al prestigiului ştiinţific.
Muzeul Naţional de Istorie a Moldovei se numără printre cele mai importante instituţii muzeale din Republica Moldova, atât din punctul de vedere al patrimoniului său, cât şi al prestigiului ştiinţific.
Muzeul Naţional de Istorie a Moldovei se numără printre cele mai importante instituţii muzeale din Republica Moldova, atât din punctul de vedere al patrimoniului său, cât şi al prestigiului ştiinţific.